دسته بندی ها

الکترونیک

   تا قبل از یکی دو قرن اخیر، همه‌ی وسایل زندگی انسان مکانیکی بود. از وسایل دقیق اندازه‌گیری بگیرید تا وسایل جنگی و صنعتی. حتی ساعت‌ها نیز کاملاً مکانیکی بودند و باید آن را کوک می‌کردید تا کار می‌کرد. چون اصلاً باتری نداشتیم. با ورود الکتریسیته به دنیای ما، تحول بسیار بزرگی در پیشرفت تمدن بشریت به وجود آمد. این حوزه، گرایش‌های مختلفی دارد از برق قدرت در نیروگاه‌ها تا پردازنده‌ها در گوشی‌هایمان.


    در این وبسایت به زمینه تخصصی خودم، یعنی مدارهای الکترونیکی (آنالوگ و دیجیتال) می‌پردازم. برای شروع و مقدمه از مثال تجسمی زیر استفاده می‌کنم. شما هم با من تجسم کنید.

️ 🏢 خب به دنیای الکترونیکی ما خوش آمدید. شما وارد شهرکی بنا شده بر فیبر شده‌اید که کارکنانش الکترون و جاده‌هایش به جای آسفالت، روکشی از مس می‌باشند. مرکز اصلی فرماندهی این شهرک پردازنده است که حدوداً وسط برد الکترونیکی ما نصب شده است. این مرکز تعداد زیادی درهای ورودی و خروجی دارد که کل شهر را کنترل می‌کنند.

️ 🛣️ قبل از رفتن به نقاط شهرمان با جاده‌هایش آشنا شوید. جاده‌ها دوطبقه هستند و در تقاطع‌هایی از روی فیبر به صورت روگذر عبور کرده و به ساختمان‌های مختلف می‌پیوندند. بعضی جاده‌ها دو طرفه و بعضی جاها توسط ایستگاه دیود یک طرفه شده‌اند. شما در مسیر جاده ساختمان‌های بزرگی را می‌بینید که خازن نام دارند و کارکنان در آن جا ذخیره هستند و در حال استراحت می‌باشند. اما در مواقع لزوم به کار در بقیه ساختمان‌ها می‌پردازند.

🚦 علاقه‌ی شدید کارکنان به کار در این شهرک، شما را بسیار شگفت زده خواهد کرد و ساختمان‌هایی به نام مقاومت خواهید دید که عبور و مرور الکترون‌ها را کنترل می‌کنند. در ادامه‌ی  مسیر، واحدهای کنترل دیگری به نام IC خواهید دید و به ایستگاه‌های انرژی به نام ترانزیستور بر می‌خورید که کارکنان شما را برای انجام کار های بیشتر تقویت خواهد کرد.

💡 مثال تجسمی بالا را برای شما زدم تا یک برد الکترونیکی را همچون یک سیستم زنده و هوشمند ببینید، همچون یک شهر پر رونق! تا متوجه عمق دنیای الکترونیک شوید. همچنین این مثال رنگ و بوی کاربردی داشت، پس در ادامه مطالبی که می‌گذارم کاملاً منطبق بر کاربردهای روزمره ما در زندگی می‌باشد. بر خلاف رویکرد دانشگاه!

‫2 نظر

  • مریم شفیعی گفت:

    سلام خسته نباشید ببخشید من یک سوال برام پیش اومد، آیا قبلنا که ساعت ها کوکی بودن و باتری نداشتن، با کوک کردن ساعت انرژی درونشون ذخیره میکردیم که این انرژی ذخیره شده بعدن عقربه ها رو حرکت بده؟؟ یا به شکل دیگه ای طراحی شده بودن؟؟؟ و اینکه این انرژیه از چه جنسیه؟؟ خیلی ممنون از سایت بسیار خوب و مفیدتون

    • Amid گفت:

      سلام خانم شفیعی گرامی، سلامت باشید. سپاس‌گزارم از دیدگاهتون. بزرگوارید شما… نظر لطف تون هست🙏🏻🙏🏻🙏🏻.
      1) بله با کوک کردن، انرژی در ساعت ذخیره می‌شد و سپس این انرژی باعث حرکت عقربه‌ها می‌گردید.
      2) طراحی و جنس انرژی:
      🕰️ در ساختار داخلی این ساعت‌ها یک فنر پیچشی وجود دارد که با کوک کردن (همان پیچاندن فنر پیچشی)، این فنر جمع شده و انرژی به صورت پتانسیل مکانیکی در فنر ذخیره می‌گردید.
      سپس آزاد شدن و برگشتن فنر پیچشی از حالت فشرده به حالت اولیه، چرخ‌دنده‌ها و در نتیجه عقربه‌ها را حرکت می‌داد.
      ضریب سختی این فنر را عموماً به گونه‌ای طراحی می‌کردن که تا 24 ساعت یا یک روز، ساعت کوک باشد. بنابراین مردم باید هر روز ساعت را کوک می‌کردن و برای تنظیم بودن ساعت هم در هر شهری یک برج ساعت وجود داشت تا با آن ساعتشان را کوک کنند. برای مثال برج ساعت شهر لندن یا برج ساعت شهر تبریز.
      3) ساعت های کوک خودکار:
      ⏱️ حتماً در فیلم های قدیمی مثل شرلوک هولمز دیده‌اید که ساعت جیبی خود را دائم تکان می‌دادن… !
      در ساختار داخلی این ساعت‌ها یک سیستم یک طرفه‌کننده مکانیکی وجود داشت که به هر طرف تکان می‌دادن فنر پیچشی را جمع می‌کرد و همیشه انرژی داخل آن ذخیره بود.
      🔹 انشاءالله در پستی از وب‌سایتم درباره‌ی سیستم یک‌طرفه کننده توضیح خواهم داد.
      🔹 باز هم سوالی هست حتماً بپرسید در خدمتم.

  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *